كرديم . آن گاه به او گفتم : ابو جعفر عَمرى ، به تو سلام مىرساند و اين چند تكّه پارچه و اين كيسه را به من داده است تا به تو بدهم . گفت : خدا را سپاس ! محمّد بن عبد اللَّه حائرى در گذشته است و من بيرون آمده‌ام تا كفنش را تهيّه كنم . پس پارچه‌ها را باز كرد و همهء آنچه به آن نياز داشت ، از پارچهء يمنى راه راه [ سرتاسرى ] و پارچهء كفن تا كافور ، در آن بود . در كيسه نيز كرايهء حمل جنازه و حفر قبر بود . جنازهء او را تشييع كرديم و من باز گشتم . « 1 » 623 . كمال الدين - با سندش به نقل اسحاق بن يعقوب - : از محمّد بن عثمان عَمرى - كه خدا از او خشنود باد - خواستم كه نامه‌ام را به امام عليه السلام برساند . در آن نامه ، از مسئله‌هايى كه برايم پيچيده مىنمود ، پرسيده بودم . پس ، توقيعى چنين به خطّ مولايمان ، صاحب الزمان عليه السلام ، رسيد : « امّا آنچه را پرسيده بودى - خدا ره‌نمونت كند و استوارت بدارد - كه : كار منكِران من كه خويشاوندان و عموزادگان ما هستند ، چه مىشود ؟ بدان كه خداى عز و جل با كسى ، خويشاوندى ندارد . هر كس مرا انكار كند ، از من نيست و مانند پسر نوح به همان راه مىرود ؛ امّا وضعيت عمويم ، جعفر كذّاب و فرزندانش ، مانند برادران يوسف هستند . و امّا نوشيدن آبجو ، حرام است ؛ امّا شَلماب « 2 » اشكالى ندارد ، و امّا دارايىهايتان را تنها براى اين مىپذيرم كه پاك شويد . پس هر كس مىخواهد ، برساند و هر كس مىخواهد ، نفرستد كه آنچه خداوند به من داده ، بهتر از چيزى است كه به شما داده است . و امّا ظهور فَرَج ، با خداى والاياد است و وقت‌گذاران ، دروغ مىبافند امّا گفتهء كسانى كه ادّعا مىكنند حسين عليه السلام كشته نشده است ، كفر و گم‌راهى و تكذيب

--> ( 1 ) . كمال الدين : ص 504 ح 35 ، الثاقب فى المناقب : ص 598 ح 542 ، الخرائج و الجرائح : ج 3 ص 1119 ح 35 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 336 ح 63 . ( 2 ) . شَلماب را از گياهى به نام شليم مىگيرند كه شبيه جو است ؛ امّا در آن ، الكل و مادّهء زدايندهء عقل نيست ؛ بلكه‌گونه‌اى مخدّر شبيه شاه‌دانه است .